05 Kwi

Czarno-biały jest mocnym i wyrazistym medium dla portretów. Brak koloru pozwala nam „zobaczyć” duszę i charakter modela. Czarno-białe portrety mają ponadczasową wymowę, który jest dodatkową siłą wyrazu. Jako fotograf  dodam tylko, że wbrew pozorom nie jest wcale łatwo i prosto portretować w czerni i bieli.

Dziś przedstawię Ci kilka porad, które sprawią, że będziesz na dobrej drodze w tworzeniu pięknych monochromatycznych portretów.

Kontrast

Kontrast tonalny jest to różnica w jasności pomiędzy różnymi obszarami zdjęcia. Trzeba po prostu ignorować kolory i zobaczyć scenę w zakresie świateł i cieni. Prostym sposobem na to jest, przełączyć aparat w tryb monochromatyczny. Upewnij się jednak, że fotografujesz w formacie RAW. Ponieważ zawsze będziesz mógł wrócić w przyszłości do kolorowej wersji portretu. (pliki RAW przechowują informacje kolorach). W trybie monochromatycznym, lustrzanki cyfrowe wyświetlają zdjęcia w czerni i bieli podczas wyświetlania ich na ekranie LCD aparatu. To z kolei pomoże Ci sprawdzić, czy kompozycja jest odpowiednia dla czerni i bieli, oraz w jaki sposób kolory w kadrze przekłada się na odcienie szarości.

Tekstura

Tekstura jest również ważne podczas fotografowania w czerni i bieli. Jeśli model ma gładką skórę, można go umieścić na szorstkim tle i podkreślić w ten sposób różnicę w fakturze. Należy również zwrócić uwagę na tekstury w odzieży Twojego modela. Dobrym przykładem może się okazać gładka skóra kontrastująca z surową fakturą betonowej ściany.

Prosta kompozycja

Czarno-biały to uproszczona forma, ponieważ usuwa kolor ze sceny. Staraj się więc utrzymać prostą formę tematu, jeśli chodzi o kompozycje i oświetlenie. Im bardziej będzie skomplikowane Twoje oświetlenie, tym bardziej uwaga zostanie przeniesione z modela. Nie bój się użyć szerokiego otworu na rzecz nieostrego tła. Uproszczenie kompozycji usuwa rozpraszające detale, podkreślając Twojego modela. Fotografuj ogniskową (85 mm) przy otworze (F / 1,8 - 2.8 ) a uzyskasz piękne rozmyte tło.

Emocje

Pamiętaj jednocześnie o rozmowie i budowaniu dobrej relacji z modelem. Jest to bardzo ważne, bo w końcu nie ma znaczenia to, czy kompozycja i oświetlenie są genialne, kiedy model po prostu wygląda na znudzonego.To naprawdę pomaga, jeśli jesteś szczerze zainteresowany życiem Twojego modela. Zadaj mu pytania o to, co robi, co jest jego hobby i tak dalej. Z pewnością znajdę się ciekawa tematy do rozmowy. Fotograf podczas prowadzenia rozmowy powinien zwrócić uwagę na wrażenia i emocje. Jakie tematy sprawiają, że oczy modela zapalają się z entuzjazmem? Obserwuj jego nieświadome gesty, jakie robi podczas rozmowy o rzeczach które lubi? Należy zwrócić na to uwagę i starać się uchwycić te intymne chwile, które ujawniają jego charakter.

Podsumowując, najlepsze portrety czarno-białe są tworzone w dwóch etapach — najpierw, kiedy zrobisz zdjęcie oraz podczas świadomej postprodukcji. Trzymaj się tych kilku prostych zasad opisanych w tym artykule, buduj dobre relacje ze swoim modelem, a będziesz nagrodzony  ponadczasowym, pięknym czarno białym portretem. Każdy fotograf powinien o tych wszystkich podstawowych zasadach pamiętać. ;)

Ania - portret czarno biały

02 Kwi

Fotografia koncertowa jest jedną z najtrudniejszych dziedzin fotografii. W tej fotografii nie mamy kontroli nad prawie żadnym parametrem na zdjęciu. Nie możemy kierować fotografowanym obiektem, nie mamy kontroli nad oświetleniem, które nieustannie się zmienia. Mam również ograniczone możliwość fotografowana z różnej perspektywy. Tak, fotografia koncertowa jest bardzo wymagająca. Poza tym nie można zapomnieć, że są ludzie wokół nas, którzy zapłacili pieniądze za korzystanie z pokazu, nie dbają o to, że są w naszej ramce ;) Często stosuje się ograniczeni do pewnego czasu lub ilości piosenek, w którym możemy robić zdjęcia. Brzmi to jak misja niemożliwa?

Jak zacząć? Na początek polecam, aby przejść do stosunkowo intymnych pokazów w miejscach, gdzie można dostać się prawie wszędzie i zrobić ujęcie z dowolnego kąta, jakiego chcesz. Jeśli masz zespół, który znasz osobiście, będzie to dla Ciebie idealny początek. Ponadto istnieje kilka dziedzin fotografii, w których sprzęt jest bardzo ważny, a jedną z nich jest fotografia koncertowa. Z powodu słabego oświetlenia podczas występów, wolimy używać obiektywów z otwartą przysłoną (f / 2.8, f1.8, f / 1.4) i używać sprzętu, które pozwalają robić zdjęcia w wysokich czułościach ISO z małą ilością szumów. W pokazach dynamicznych takich jak koncerty rockowe musimy użyć stosunkowo długich czasów migawki, aby zamrozić ruch rozszalałego perkusisty lub śpiewaka. To są właśnie momenty, w których będziesz wdzięczny za posiadanie dobrego sprzętu w Twoich rękach. ;) Ale nie popadajmy w paranoje, nie musi to być od razu sprzęt z najwyżej półki. Ważna jest również świadome korzystanie z funkcji sprzętu którym obecnie dysponujemy.

Jedną z kolejnych trudności, jakie napotykamy w fotografii koncertowej, jest pomiar światła i wybór prawidłowej ekspozycji. W pokazach na żywo najlepiej stosować pomiar punktowy. Podczas większości koncertów istnieje kilka zestawów powtarzających się świateł, dlatego należy pamiętać o odpowiednich parametrach dla różnych źródeł światła, a następnie na przykład, gdy tylko światło będzie na wokalu, będziemy wiedzieć, jakie są odpowiednie parametry dla tego ujęcia. Ponieważ trudno jest dokładnie trafić z ustawieniami ekspozycji, zalecam robić zdjęć w formacie RAW, dzięki czemu w razie potrzeby można zrekompensować ekspozycję i zapisać ponownie obrazy, które były prześwietlone lub wręcz przeciwnie, zostały niedoświetlone.

W fotografii koncertowej nie ma twardych zasad, na każdym pokazie trzeba osobiście zobaczyć efekty świetlne, aby zdecydować, jak będziesz fotografować dane widowisko muzyczne. Podsumowując, fotografia koncertowa nie jest łatwym zadaniem, ale przy odrobinie doświadczenia — można uzyskać piękne rezultaty.

Poniżej zamieszczam jedno z moich ostatnich zdjęć teg typu wykonane podczas koncertu Marshantia Dorren. Miejsca: Teatr Scena Wspólna w Poznaniu. Przy okazji serdecznie dziękuje zespołowi za zaproszenie na piękny koncert.  

Koncert Marshantia Scena Wspólna

25 Mar

Tematem sesji były zdjęcia fashion/glamour – dokumentacja fotograficzna do pracy dyplomowej. Fotografowana odzież została od podstaw zaprojektowana i wykonane przez genialną Panią Agnieszkę Tomczak. Przy okazji, moje najszczersze uznanie dla jej talentu. Pozowała Agnieszka S. z którą doskonale nam się współpracowało. Do pełni szczęścia zabrakło nam jedynie profesjonalnego studia fotograficznego. Ponieważ niespodziewanie dowiedzieliśmy się, że w ten dzień szkolna pracownia fotograficzna będzie dla nas niedostępna. A szkoda, bo studio fotograficzne w szkole School of Form jest znakomicie wyposażone oraz zaprojektowane. No cóż, bywa i tak. Nie mogliśmy sobie jednak pozwolić, na zmianę terminu więc przystąpiliśmy do budowy prowizorycznego atelier fotograficznego na jednym ze szkolnych korytarzy .Można? Można ;) Fotografia to również sztuka improwizacji w pełni tego słowa znaczeniu. Na zdjęcia mieliśmy ok. dwóch godziny. I wcale nie było to, zbyt wiele czasu biorąc pod uwagę, że mieliśmy do sfotografowania pięć różnych kreacji. Może gdybym dodatkowo się nie „uparł”, na manualny obiektyw Zaiss to byłoby mi lżej ;) Tylko po prostu  nie potrafiłęm z niego zrezygnować, ponieważ kocham plastykę obrazu tego obiektywu. A przyznam, zależało mi na tej sesji zdjęciowej. Teraz jednak uważam tę decyzję za słuszną. Jednym słowem, panowały polowe warunki techniczne. Reszta jak najbardziej na plus! Fotografować w takim tempie można tylko ze świetnymi ludźmi. Dziękuję Agnieszko za pozytywną atmosferę, którą wnosiłaś w trakcie całej sesji. Na koniec pragnę również podziękować Rafaeli za bardzo ładny wizaż, oraz Agnieszce za pełen profesjonalizm podczas pozowania do zdjęć.

Poniżej zamieszczam jedno ze zdjęć z sesji fotograficznej (Poznań 19.02.217)

Portret - Agnieszka